Archive for Nieuwsberichten

Het is weer broedseizoen

dorstlezer - buizerd broedseizoen

In mei….. juist, het bos zit weer vol met broedende vogels. Dat duurt ongeveer tot halverwege juli, daarna zijn de jonkies uitgevlogen en is het vogelleven weer helemaal de oude. Tot die tijd is er een hoop gekwetter en een schichtig heen en weer gevlieg tussen de (beschutte) nesten.

Buizerd in het broedseizoen

Maar wees ook op je hoede. Niet alleen de merel, zwaluw en andere kleine vogels brengen in deze periode hun kroost groot. Dat geldt ook voor menig uil of buizerd. In de buurt van het Cadettenkamp in de buurt zijn al meldingen van nestelende buizerds.

Als hun jonkies uitkomen willen deze grote, veel voorkomende roofvogels graag rust. Als wandelaars, fietsers of mensen met hond per ongeluk te dicht in de buurt komt, kan de buizerd uit zelfverdediging toeslaan. Hij zal dan soms een flinke tik kunnen uitdelen.

Buizerds zijn veel voorkomende vogels in Nederland en zeker ook in onze streek. Ze kunnen groot zijn en zijn vaak te herkennen aan hun witte borst. Niet elke buizerd valt aan als je in de buurt van zijn nest komt, maar sommigen doen dit wel. Het is een soort territoriaal gedrag.

Buizerds die dit wel doen, doen dit dus puur uit bescherming voor hun kuikens. Dit duurt een periode van ongeveer zes weken, dus ongeveer media juli ben je er weer vanaf.

 

Wat doe je ertegen?

Zo’n voorval is misschien minder eng dan het klinkt. Hij zal je nooit als prooi behandelen, maar je alleen willen verjagen. Dit kun je verhelpen door bijvoorbeeld een paraplu mee te nemen. Deze hoef je niet eens uit te klappen, omhoog steken is vaak al voldoende om genoeg afstand te bewaren. In dat geval kom je met een stok uit het bos ook al heel ver.

Weten hoe het eruit ziet? Er zijn op YouTube meerdere video’s over te vinden.

Dit artikel verscheen in De Dorstlezer van mei 2019.

NLroei.tv – NK Kleine nummers 2019

Logo Nlroei - Laat mij maar schrijven

Kaj Hendriks: ‘Ik heb veel vertrouwen in Jacob, ik sla voor en hij doet de rest’

NK 2019: Obbe Tibben: ‘Ik schrok een beetje dat ik zo hard startte’

Lisa Scheenaard Nederlands kampioen DE1x & Ilse Paulis LDE1x direct na hun finales.


Meer op NLroei.nl.

NLroei.tv – Triton wint de Varsity

Logo Nlroei - Laat mij maar schrijven

Kaj Hendriks, Harold Langen en Fiep Warmerdam. Zojuist gehuldigd.

De finish van de Varsity, tussen de Tritonfans

Meer op NLroei.

NLroei.tv – Head of the river 2019

Bondscoach Mark Emke reageert op de race van de Holland 8 op de Head. “Ik vond dat Skøll het heel goed deed.”

De elitemannen van Skøll legden de Holland 8 het vuur aan de schenen tijdens de Head 2019. Skøllroeier Lennart van Lierop en Holland8-roeier Robert Lücken geven een reactie.

Nieuws uit het bos: De winter voorbij

De winter heeft al plaatsgemaakt voor de eerste lentezon. Na een droge zomer is er eigenlijk nog steeds te weinig neerslag om de grondwaterstanden op peil te krijgen. Natuurbeheer en de waterschappen proberen dit zo goed mogelijk te regelen. Het is toch een beetje spannend hoezeer de natuur in de bossen geleden heeft onder de droogte van de afgelopen twaalf maanden.

Dat gaan we de komende maanden zien. De komende maanden zal opvallen dat sommige bomen en struiken het lastig hebben of het zelfs helemaal niet hebben gered. Aan andere planten zal weinig te zien zijn. Hoeveel schade er is en waar deze precies te zien zal zijn is zo aan het einde van de winter vaak nog lastig te zeggen. Maar vanaf nu wordt het tijd om goed rond te kijken. Overigens speelt het weer van de komende maanden ook een grote rol. Het moet niet te droog worden, maar ook niet te koud.

Ook voor Staatsbosbeheer is het einde van de winter ingetreden. Her en der is sinds begin februari al veel gekapt. Dit jaar zijn vooral de Seterse Bergen en De Vijftig Bunder aan de beurt voor groot onderhoud.

En dat groot onderhoud kan er rigoureus uitzien. Het doel is vooral om ruimte te scheppen voor de bomen, om op termijn een divers bos te creëren. “Het doel van de werkzaamheden is om bomen te verwijderen om licht en ruimte te maken voor bestaande bomen die dan dikker kunnen worden. Door meer licht en ruimte te creëren krijgen jonge bomen de kans om te ontkiemen, dit komt de variatie van het bos ten goede. De werkzaamheden vallen onder regulier beheer dat noodzakelijk is om het bos toekomstbestendig te houden. Bos blijft Bos”, legt boswachter Floris Hoefakker uit.

Hoe heftig de kap er soms ook uitziet, Staatsbosbeheer houdt de schuilplaatsen van dieren, hoe klein ook, zorgvuldig in de gaten. Het bos blijft een multifunctioneel karakter hebben. Dat wil zeggen dat recreatie, landschap, cultuurhistorie, natuur en duurzame houtproductie allemaal plaatsvindt. Het hout komt terecht in Nederland en de opbrengst wordt weer gebruikt voor het bosbeheer.

Dit artikel verscheen in De Dorstlezer van maart 2019.

Staatsbosbeheer vindt bossen Dorst te druk

De bossen in West-Brabant, dus ook die in Dorst, zijn te druk volgens Staatsbosbeheer. Wandelaars, hardlopers, hondenbaasjes, fietsers, mountainbikers en zelfs uitlaatservices maken gebruik van de ruimte in de bossen. Het bos zou overvol zijn.

Om de drukte te temperen is de hondenuitlaatservice de gebeten hond. Vanaf 1 januari mogen zij met minder dieren tegelijk de bossen in. Bovendien betalen ze nu een bedrag om überhaupt van de openbare bossen gebruik te mogen maken van hun diensten. Zij tekenen hiervoor een gebruikersovereenkomst. Deze hebben zij nodig om met de honden van hun klanten de bossen te betreden. Het bedrag dat de bedrijven betalen varieert van 60 tot 90 cent per hond per bezoek. Het aantal honden dat tegelijk met een baasje het bos in macht is gesteld op acht.

Juist de groepen honden zijn de klos, omdat zij de meest storende factor zijn in de leefgebieden van de dieren die in het bos zijn. ‘Gasten’ moeten daarmee rekening houden. Bovendien neemt het aantal uitlaatservices in rap tempo toe. En niet elk baasje houdt even veel rekening met de bewoners van de bossen.

Hondenuitlaatservices hoeven overigens nog niet meteen te voldoen aan de nieuwe eisen. Staatsbosbeheer heeft hiervoor een coulanceregeling getroffen. Het moet ook voor de bedrijven die van het bos gebruikmaken wel te organiseren zijn. Ze krijgen een jaar de tijd om de ‘groepsgrootte’ te laten slinken.

Boswachters signaleren overigens niet alleen overdag drukte. Ook allerlei nachtelijke escapades van droppings tot aan illegale feestjes verstoren het bosleven geregeld. Of mountainbikers die met felle lampen op hun fiets in de avond door de bossen crossen. De uitlaatservicevergunningen moeten er in elk geval voor gaan zorgen dat de drukte wordt gespreid over de dag. Er is geen spitsuur meer. Wel wil Staatsbosbeheer de bossen tot een algemeen goed houden: ‘er kan nog steeds heel veel, alleen het leven moet niet teveel worden verstoord.’

Dit artikel verscheen in De Dorstlezer – Januari 2019

Column: NLroei: LAAT MIJ MAAR SCHRIJVEN

Vorig jaar schreef ik onderstaande column, waarin ik graag uiteenzet waarom ik schrijf voor het roeiplatform NLroei. En dat geldt nog steeds. En nog steeds is er een redactiekas….

Ik ben zelf nooit een roeiwonder geworden en ook als coach heb ik nooit echt noemenswaardige dingen bereikt. Toch kan ik zeggen dat ik sinds twee jaar verzeild ben geraakt in de dagelijkse roeipraktijk. En dat is mooi.

In mijn studententijd ben ik via Orca met roeien in aanraking gekomen. En aangezien ik als student journalistiek ook in het schrijven bedreven raakte was een directe klik makkelijk ontstaan. Van het een kwam het ander.

Twee jaar geleden werd ik samen met twee andere redacteuren betrokken bij het “nieuwe” NLroei. Zo leerde ik de roeiwereld pas echt kennen. Als lid van een betrokken en efficiënte redactie met een mooi doel: het nationale roeien op een eigen wijze dagelijks verslaan. En aan een steeds groeiende lezersgroep is te merken dat verslag van de dagelijkse gang van zaken wordt gewaardeerd.

Ik vind het belangrijk dat toproeien in de verticale lijn de aandacht krijgt. Behaalde medailles op internationale toernooien zijn fantastisch en lezers van binnen en buiten de roeiwereld smullen ervan. Maar daar moet het niet allen over gaan. Waar de basis van het roeien vaak wordt aangeleerd in een eerstejaarsploeg, behoort de verslaggeving ook daar te beginnen. Gedurende het seizoen maak ik met plezier mijn berichten over de eerstejaars- en developmentprestaties. Ook dat is roeisport en belangrijk om te belichten.

Zelf nooit aan de start van een groot toernooi hebben gelegen kan soms een voordeel hebben bij het maken van stukken. Tijdens interviews –met name met oud gedienden- vraag ik soms naar heel basale zaken, waarvan ik me achteraf soms afvraag of ik dat niet had moeten weten. Het antwoord is vrijwel altijd ‘neen’. Wat ik geregeld terughoor is dat mensen het waarderen om de basis op een, laat ik het “jip-en-janneke-manier” noemen, uitgelegd te krijgen.

Voor andere opdrachtgevers in de journalistiek schrijf ik vaak voor geschreven pers, dag en maandbladen of grotere platforms. NLroei is sneller, vluchtiger en kleiner, maar vooral is de doelgroep dichterbij. De feedback op mijn stukken is daarmee ook veel directer. Vaak levert dat een enorme pluim op. Op andere momenten zijn de kritische mensen. Soms terecht, soms onterecht in mijn ogen. En omdat ik betrokkenheid op andere plaatsen vaak mis, zegt dat wat over die bij NLroei.

En we kunnen wat bereiken. Behalve goed gelezen stukken was ik bijvoorbeeld enorm trots op alle tienduizenden handtekeningen bij een petitie voor twee olympisch gekwalificeerde Belgen, die spijtig genoeg alsnog niet naar Rio mochten. In 2016 bij de Holland Beker door Mahé Drysdale uitgereikt aan de FISA. Op zowat alle vlakken is blijk van een betrokken lezersgroep en, wederom, de waardering voor de sport.

En die betrokken lezersgroep wil ik graag behouden. Veel heeft het financieel nog niet opgeleverd. En dat is niet erg. Ik zal er ook nooit van hoeven zwemmen in het geld, maar ik vind het van belang dat ons platform blijft bestaan en dat we ons werk kunnen doen. Zolang onze stukken steeds beter worden gelezen zijn we nodig. Zolang mensen zich met wat voor reactie dan ook betrokken blijven voelen bij het nieuws dat we brengen zijn we goed bezig. Dat geeft onafhankelijk roeinieuws, mijn werk, en dus NLroei bestaansrecht.

Doneer aan NLroei.

Dorstlezer: Vrijwillige schoonmaakacties in Boswachterij Dorst

Schoonmaakacties

Al een tijdje wordt er door Staatsbosbeheer en door gebruikers van het bos geklaagd over de hoeveelheid afval dat er her en der zwerft. Dit leidde eind vorig jaar tot een gezamenlijke actie van mountainbikers en paardensporters.

Beiden maken veel gebruik van de bossen en de natuur. Net als wandelaars en fietsers. Om het allemaal een beetje schoon te houden is er door vrijwilligers de nodige afval geprikt. Zo vindt menig plastic flesje, pakje drinken, sigarettenpeuk en ander vuil zijn laatste rustplaats tussen de takken en bladeren in de vrije natuur.

“Het is niet alleen plastic hoor, ik vond net ook al een fietsframe en een automat.”

Ruim twintig vrijwilligers trokken eropuit en staken de handen uit de mouwen. Naast vuil oprapen en afvoeren is er ook een beetje gesnoeid langs de paden. De initiatiefnemer was Frans Baten, regioconsulent van de Koninklijke Nederlandse Hippische Sportfederatie (KNHS). “Het is nodig. Staatsbosbeheer doet alleen aan risico’s mijden, zoals loshangende takken weghalen. Maar er ligt nog veel meer. Er moet een mentaliteitsverandering komen”, zegt hij tegen de website equnews.nl.

Om het vuil kon niemand heen kijken. “Ik heb nog geen stap normaal kunnen lopen”, zegt Baten. “Je ziet vooral veel afval aan de rustige stukken op de route. Daar pakken ze even snel een drankje en dumpen de verpakking aan de weg of onder het viaduct. Niemand die het ziet. Maar het is niet alleen plastic hoor, ik vond net ook al een fietsframe en een automat.”

Schoonmaakacties

Veel betrokken instanties steunen de actie. Het doel is om er een tweejaarlijks evenement van te maken. Met ongeveer in totaal duizend ruiters en mountainbikers die gebruikmaken van de bossen hopen de organisatoren op een hogere opkomst. “Ik had op minstens vijftig mensen gehoopt. We hebben echt geprobeerd mensen enthousiast te maken, ook al is het maar voor twee uurtjes. We zijn blij met de mensen die zijn gekomen, maar hopelijk komen er de volgende keer meer”, aldus Baten.

De gemeenten Breda en Oosterhout, Staatsbosbeheer, Natuurmonumenten, het Rijksvastgoedbedrijf, KNHS, Rijdt Met Beleid, Brabant Water en de stichting Wielerpromotie Oosterhout staan in elk geval achter de actie.

Natuursignalen: Fruitbomen Op Goede Grond

Tussen de weilanden net buiten Rijsbergen ligt op een stuk grond van twee hectare het fruitbomenbe­drijf ‘Op Goede Grond’ van Monique en Jack Groot. Het van oorsprong Wageningse echtpaar kocht de grond zo’n twaalf jaar geleden en deelt het nu naar eigen inzicht in.

Op goede grond

Als ik aankom leidt een pad me langs jonge, door Monique zelf geënte, fruitbomen naar een veldschuur die is ingericht als een soort kantine. Ik word er hartelijk ontvangen met een kop koffie. Het is er behaaglijk. Gepassioneerd vertelt Monique over de start van haar bedrijf op deze grond.

Inmiddels zijn er meer dan tweehonderd oude rassen fruitbomen aangeplant, zowel hoogstam als laagstam. Deze moeten er jaren staan voordat ze verkocht mogen worden. Pas als ze fruit gaan dragen doen Monique en Jack ze van de hand. Dan is zeker dat de ent van het juiste ras is en dat ze sterk genoeg zijn om verplaatst te worden en elders wortel te schieten. De bomen staan in mooie rijen en krijgen de ruimte. Zodat goed te zien is hoe het groeiproces van de jonge aanplant vordert. De klanten kunnen er bovendien makkelijk doorheen lopen om ze goed te bekijken. Aan het begin van elke rij is op een mooi gestanst plaatje te lezen welke boomsoorten er allemaal te vinden zijn.

Een belangrijk detail: het zijn allemaal inheemse rassen. Dat vinden de eigenaren belangrijk omdat het genenmateriaal van deze rassen bewaard moet blijven. Anders dreigen ze uit te sterven.

Op goede grond: meer dan bomen

Op Goede Grond heeft meer dan alleen jonge bomen. Monique en Jack leggen zich niet alleen toe op het telen van fruitbomen. Het terrein is ook uitermate geschikt om schoolklassen te ontvangen en allerlei uitstapjes te faciliteren. Er worden verschillende workshops gegeven. Zo is er een buitensmederij aangelegd voor workshops ijzersmeden. Men kan er vlechten met wilgentenen en na afloop kan er verse pizza worden gebakken in een ingegraven pizzaoven.

De Wageningers werken al goed samen met hun nieuwe buren. De pizzaoven is gemaakt van resten stenen die een sierbestrater in de buurt heeft geleverd. Aan de zuidkant ligt een gigantische wal van zand die bescherming biedt aan een deel van het terrein. Dat zand is afkomstig van het naastgelegen perceel dat is aangelegd als ecologische verbindingszone.

Het terrein is nog lang niet af. Monique laat een tunnel in aanleg zien die zal dienen als vleermuizenkelder. De tunnel is meterslang en ligt onder een zelf opgeworpen heuvel. Aan de andere kant ligt een soort amfitheater van in de grond gestoken wilgentenen. Deze schieten wortel en vormen een dichte haag. De heuvel ligt hier tegenaan.

Op de heuvel komt een pad in de vorm van een laby­rint, waar bloemen en kruiden tussen de groenten groeien. Een deel van dit pad, de bedden en de kelder is al in gebruik. Met een volgend project is al begonnen. De appelbomen worden op nieuwe klaargemaakte akkers geplant. Kortom, er is altijd iets te doen! Op Goede Grond wordt iedere dag een beetje mooier.

Neem eens een kijkje op hun website: www.op-goede-grond.nl, daar vind je uitgebreide informatie van wat er allemaal te doen en te zien is.

Dorstlezer: Langverwacht fietspad Dorst gaat er komen

Na lang getouwtrek in de gemeente lijkt het nu onafwendbaar dat er een fietspad wordt aangelegd tussen Oosterhout-Zuid en Dorst. Dit pad is gepland langs de Hoevestraat en de Wethouder van Dijklaan. Deze wegen worden een stuk veiliger voor de fietsende Nederlander. Volgens deze plannen start de aanleg al begin 2018.

Zo’n veertig jaar probeert Dorst al overeenstemming te krijgen over het verloop. De gemeenteraad bleek uiteindelijk in oktober bereid om goedkeuring te geven aan de plannen. De uitslag van 28 stemmen voor en een tegen geeft het beeld van een brede steun. Die is er niet zonder blikken of blozen gekomen.

De weg wordt veiliger omdat het fietspad vrij komt te liggen van de autobaan. Voor de lezer die de huidige weg niet kent: er ligt nu een smalle strook met een stippellijn op de autobaan. Hiervan is de toegestane snelheid 60 kilometer per uur. En er rijdt veel verkeer. Tellingen zeggen dat er dagelijks ongeveer 300 auto’s voorbijkomen. Dat zou gevaarlijke situaties opleveren. En dat wordt niet met halve maatregelen aangepakt. Als er een fietspad komt, dan meteen een forse van 3,5 meter. De kostenramingen van de plannen komen uit op ongeveer 1,25 miljoen euro. Bij de aansluiting aan de Burgemeester De Materlaan in Oosterhout wordt het pad ingepast in de bestaande verkeerssituatie bij het viaduct over de A27.

Kritiek was er wel vanuit de natuurliefhebber. Om een vrije strook te maken gaan we onvermijdelijk bomen tegen de vlakte. Deze natuur moet gecompenseerd worden. Ook de verlichting zou de fauna aantasten. De meeste vraagtekens werden gezet bij de veiligheid. Er zouden te scherpe bochten in de fietspadplannen zitten en er moet nog een mauw gepast worden aan de oplossingen in de kruising bij de Hoevestraat en de Wethouder van Dijklaan. Maar een ding is zeker: er kan binnenkort veilig naar Oosterhout heen en weer worden gefietst.



Dorstlezer

Dit artikel verscheen in De Dorstlezer, editie 5 van 2018.